Zondagmiddag 8 mei 2011

Ik zit lekker in het zonnetje in de tuin.Bert zit achter de pc en de Barri en Rocky scharrelen  lekker om ons heen.Een gewone zondagmiddag, alsof er niets is gebeurd.Maar niets is minder waar.Bij het opstaan is direct te voelen wat we gister ook al weer hebben volbracht…..

Na de Briljant Loop van 2010 met de daarbij behorende debacles heb ik een tijdje diep na moeten denken of en zo ja wat ik in 2011 wilde organiseren voor het goede doel. Echter in december was mijn “Japie-Krekel” geweten weer vele malen sterker dan alle bezwaren die ik na Briljant Loop 2010 wist op te noemen. “JK” maakte mij subtiel duidelijk dat ik mijzelf  in een zeer luxe positie bevind.En van daaruit het min of meer verplicht ben me ook bij tijd en wijle belangeloos in te zetten voor die mensen en dieren die het een stuk slechter hebben getroffen dan menigeen van ons.

Tja….toen werd het januari en bedacht ik me, dat wanneer ik iets wilde organiseren ik daar NU mee moest beginnen. Elke dag als ik in het bos liep met de honden had ik ruim de tijd te bedenken wat dit moest worden.Minder werk en minder stress vooraf was een vereiste , maar op zijn minst net zoveel geld ophalen als voorgaande jaren. Omdat lopen als een rode draad door het leven van Bert en mij loopt kreeg het plan al snel vorm.Dan nog maar eens de 110km lopen.Maar dan nu van Nunspeet naar Heemskerk,met de extra uitdaging dit ruim binnen 24 uur te doen.

Eerst maar een mail de deur uit naar de vrijwilligers die vorig riepen : ”Wij doen volgend jaar gewoon weer mee!!”.(Waarschijnlijk kennen deze mij beter dan ikzelf) Daarna begonnen met bedenken hoe we makkelijker geld in kunnen zamelen. Aangezien ik net als ieder ander ook wel eens voor de tv zit, bedacht ik dat ik dan best tegelijkertijd ansichtkaarten met foto’s van dieren kon maken voor de verkoop.Het knip en plakwerk was voor mijn rekening en ja…..als Bert er dan ook bij zit kan die alles wel netjes in de hoesjes doen toch?Het moet er tenslotte wel een beetje professioneel uitzien. Verder was het vanaf februari mogelijk om onze wandeling te sponsoren, het fooiengeld van de kapsalon was voor het goede doel, we verkochten pluche sleutelhangers en ik stond samen met mijn zusje Yvonne spullen te verkopen op de koninginnemarkt.

En dan voor je het weet is vrijdag 6 mei. De wekker ging om 8.15 uur, heel rustig aan werden we wakker,hebben we ontbeten en zijn met Barri en Rocky  naar het bos gegaan.Daarna de wandeltassen ingepakt en de rest van onze spullen die in de caravan mee moesten klaar gezet.Om 14.00 uur kwamen de eerste “fans” al naar de Harderwijkerweg.

Op dit moment voel je altijd dat de spanning opbouwt,daarom was het fijn dat deze “fans” tot we helemaal klaar waren  bij pa en ma konden bivakkeren.

Om 15.00 uur was het dan echt tijd om voor de dag te komen.Ben je nog niet eens van start gegaan, houdt je het al niet droog….Met een applausje werden wij “de lopers” verwelkomd.De vaste kern van vrijwilligers was aanwezig zelfs Gerda en Dirk waren er en ook Dianne (met kids) had de moeite genomen om ons uit te zwaaien.

Onder toeziend oog van al deze mensen en begeleiding voor de eerste meters van Amber begonnen we vol adrenaline aan onze uitdaging.Heerlijk…we zijn op weg!!

Onderweg naar Harderwijk worden we verschillende keren ingehaald  met de auto en onder luid gejuich van Yvonne,Amber,Jonna en Willem (Jel Jel Jel,jullie halen het wel!!) aangemoedigd. Ook Bea en Henk komen ons een paar keer voorbij maar dan op de scooter.

En zelfs Evert vd Berg een trouwe klant van mij stopt met de auto om ons aan te moedigen!

Om +/- 16.45 komen we aan op ons 1^e rustpunt in Harderwijk.De caravan is geinstalleerd en Rob,die vanuit Heemskerk kwam om Pa bij te staan als nachtelijke caravanbegeleider  is dan inmiddels opgehaald van de trein.We doen een bakkie koffie “jaja we nemen wel een stroopwafel…”en gaan daarna weer door voor de volgende kilometers.

Het weer is echt prachtig en we genieten van het uitzicht op de Knardijk totdat….we een vos zien liggen in de berm rechts naast het fietspad.In eerste instantie vinden we het mooi,tot we zien dat hij gewond is en ja……dan moet er redding komen toch?Dus er wordt gebeld met politie(die doen niks)dan met de dierenambulance(die doen OOK niks!!)en als klap op de vuurpijl is de boswachter op vakantie.We besluiten door te lopen, maar ik kan het niet loslaten en ik bedenk dat het beste is dat ik dit uit handen geef.Ik bel Yvonne. Willem neemt op en ik geef door wat er aan de hand is.”Het” zal worden geregeld door Bernard en Diny(oom en tante) die gaan kijken of het beestje uit zijn lijden verlost kan/moet worden.Al met al is het een hele toestand.Want nadat er met man en macht gezocht is naar Reintje de Vos,blijkt dat hij  namelijk de (pijnlijke)poten heeft genomen. Uiteindelijk zien ze hem dan toch nog lopen,en  het lijkt erop dat hij zichzelf nog kan redden…………

De 2^e, zogenaamde ,macaroni-stop in Zeewolde is dus iets minder relaxed dan de 1^e koffie-stop.Vooral omdat voorgaand onderwerp nog helemaal vers van de pers is.Maar geheel onverwacht worden we daar verrast met het bezoek van Suze en Fred uit Zaandam(stichting dierenopvang bosnie) en maar liefst 4 hondjes!!Helemaal te gek dat ze zo veel moeite doen om ons te steunen en speciaal naar Zeewolde toe zijn gereden.

Dan verder voor een pittig stukkie prachtige natuur.Het ”Wat is het hier mooi he” van Bert,lokt na een uur lang hetzelfde uitzicht de licht sarcastisch bedoelde opmerking van mij uit “En….vind je het nog steeds zo mooi?” Na een saai stukje polder komen Yvonne en Rob ons tegemoet rijden met de auto om ons aan te moedigen.Yvo spreekt de legendarische woorden dat het nog maar een klein stukje is…..en dat klopt inderdaad.Als je met de auto bent is 5km niks.Bert krijgt hiervan dan ook spontaan hele agressieve ideeën jegens een zeker iemand….

Op de volgende stop doen we een lekker soeppie dat net als de macaroni heerlijk is klaargemaakt door moeders.Deze is haar beroep als cateraar volgens mij compleet misgelopen. Na de rust,het is inmiddels tegen tienen en donker,gaan Ma en Yvonne mee als fietsbegeleiding. Voor de gezelligheid,de verlichting en de veiligheid.Nou….dat hadden we nodig ook!!Op zeker moment stopt het fietspad uit het niets.We hadden daar 2 opties, de ene was om terug (en dus een heel stuk om) te lopen.En de ander was om een stukje over een N-weg naar het Stichtse Pad te gaan. Je begrijpt dat er heel verstandig besloten werd de N-WEG!!! te nemen, ik ben nog niet vaak zo bang geweest. Ik heb werkelijk waar zo hard gelopen dat we qua tijd net zo makkelijk om hadden kunnen lopen.

Of het daar was of later bij Huizen waar het hele fietspad eruit gebroken was dat we op de toepasselijke leus van Michelle uit “Echte meisjes in de jungle ” kwamen weet ik niet meer,maar we hebben ‘m erin gehouden tot het einde.  “Wat een ellende….”

In Huizen staan zoals Bert ze noemde vanwege dezelfde kleur laarzen die ze aan hadden “De Alpenzusjes” klaar om de fietsbegeleiding over te nemen. Jolanda en Toos hadden wellis waar ooit in licht benevelde staat gezegd dat ze ‘s nachts wel met ons mee wilden fietsen maar hebben ondanks dat woord gehouden!! Heemskerk is in the house en het is heel erg gezellig We hebben het overal en nergens over.We mopperen wat,we maken wat foto’s (die allemaal zwart zijn??) groeten voorbijgangers ,maken “ruzie” over salmiakballen en verslikken ons erin.

Voor we het weten zijn we in Naarden voor de volgende fietswissel.Bea en Henk nemen het over.Vanaf hier moeten we een zelfstandige stop inlassen zodat Pa en Rob even een klein tukje kunnen doen. De stop gaat prima bij een bushalte,de sanitaire kant is daar even wat minder handig maar dat terzijde…Ondertussen beginnen de pootjes natuurlijk wel wat gevoeliger te worden hier en daar maar al met al gaat t nog prima.Ik mocht Remon “zelfs ’s nachts bellen voor support” en dat doe ik dan ook maar even haha. Leuk om te doen,het is inmiddels 4.30uur….

Net na de Maxis nog maar een korte stop om daarna door te gaan naar IJburg.Hier hadden we een lasbril nodig vanwege een reclame bord wat zoveel licht gaf dat bijna half Amsterdam verlicht was.Nu dringt eigenlijk pas tot me door dat dit bord pal naast een enorme elektriciteit centrale was!!Vandaar……

In IJburg begon de zon op te komen,prachtig om te zien en er zijn dan ook mooie foto’s van.Ook de vogels fluiten volop.Ik loop voorop naast een fietsende Henk en zing echt heel erg hard  met de muziek mee die bij Henk uit de speakers vanaf zijn bagagedrager komt. Je moet toch wat om sommige saaie stukken door te komen? Na een tijdje gaat Henk achteraan rijden. Als Bea dan  tegen hem zegt dat hij dichter bij mij moet gaan rijden omdat ik anders de muziek niet meer  kan horen, zegt hij: ”Euuhm….dat was ook eigenlijk juist mijn bedoeling……”    Vind ik nou zo raar….

Vanaf Amsterdam Noord wordt allemaal eventjes wat minder. We lopen een aantal keer       fout. De 1^e keer omdat op de weg waar wij in moesten opeens huizen gebouwd worden.En na de broodnodige caravan-rust waar Bert tot de jammerlijke conclusie komt dat zijn voeten zo’n pijn doen omdat hij “slechts” 6 enorme blaren heeft,lopen we tot overmaat van ramp zo’n 1,5 uur voor Jan met de spreekwoordelijke achternaam! Het Coentunnelcircuit waar we langs zouden moeten is helemaal nergens meer te vinden.De temperatuur begint te stijgen en ook Bert dreigt het kookpunt te bereiken als we er voor de zoveelste keer achter komen dat we ook hier weer niet goed lopen….Niet zo raar als je op 6 blaren ondertussen zo’n 10km om loopt!

Gelukkig hebben we Pa en Rob bij ons op de fiets.Die hakken de knoop voor ons door en hzeggen dat we NU bij de benzinepomp moeten gaan zitten en we de caravan met Bea en Henk bellen.Ook al lagen deze net op 1 oor,halen ze ons zonder morren op om ons op een naar evenredigheid aantal verkeerd gelopen kilometers verderop op het parcours weer af te zetten.

Dat geeft de burger weer moed.Weer verder dan maar voor de laatste ruk.Met het einde in zicht loopt dat stukken beter. Zodra je zeker weet dat je de eindstreep gaat halen loop je op vleugels,of op rozen,of op wolken ….geen idee meer hoe je dat noemt maar lekker loopt het wel!(na zulke afstanden lopen weet je wel meer dingen niet meer) Op de Communicatieweg in Assendelft rijdt Pa Wagt een stukje op de fiets met ons mee.Altijd gezellig! Ook hier is de weg afgesloten waar  we eigenlijk zouden rusten, maar dat kan nu de pret niet meer drukken en we stoppen gewoon een eindje verderop voor ons laatste stoppie. Als we in Heemskerk aankomen om 12.50 uur zijn we volgens Yvonne te vroeg en stoppen we verplicht bij een benzinepomp om een ijsje te halen.

Het laatste stuk gaat als vanzelf.Bij de verkeerslichten worden we met de auto ingehaald door Suze, Cokkie en Tanja. Cokkie die dit jaar de 4daagse gaat lopen houdt t na ze later zegt niet droog…en ik ook niet,lang leve de zonnebril. Dan komen Toos en Jolanda met de vannacht aan ons beloofde beloning op de fiets aan. Het lijkt verdacht veel op de “Happen naar Peijnenburg reclame!” Jo heeft een stok met een blikje bier aan een touwtje en Toos een stok met een blikje Lambrusco, dat motiveert enorm!!

Vanaf de Brederostraat mogen we op straat lopen en vergezeld van een toeterende Rob voorop, fietsende Bea en Henk met een bord voor zijn kop, en als hekkesluiter Pa in de auto met caravan inclusief zwaailicht komen we aan bij de finish.

Daar klinkt het emotionele You’ll never walk alone uit  de speakers en staat een haag van ontzettend lieve mensen ,die we stuk voor stuk ontzettend dankbaar zijn dat ze de moeite hebben genomen om ons een warm onthaal te geven. Na de nodige felicitaties , knuffels en vreugde tranen krijgen we een mooie speech van regelneef Yvonne inclusief chocolademedaille.Dan kunnen de wandelschoenen uit en de slippertjes aan…..heerlijk…..

We krijgen nog een ontspannende stoelmassage.Nemen een welverdiende borrel en voeren links en rechts gesprekjes met onze zeer dierbare “fans”. Ik kan niet vaak genoeg benadrukken hoezeer ik het waardeer(en ik spreek ook uit naam van Bert) dat mensen de moeite nemen om ons te steunen.Dat het vaak juist mensen zijn  waar je het niet van verwacht maakt het nog meer bijzonder.De spontane giften van mensen, donaties van sponsoren,de komst van mensen onderweg,de smsjes,de telefoontjes de komst naar de finish we vinden het echt super.

Na verschillende spelletjes en verlotingsrondes is het dan eindelijk zover om de eindstand tot nu toe bekend te maken.Op dit moment is de stand 4250 euro, maar net als de voorgaande jaren zal dit bedrag vast en zeker nog wat oplopen.

We nemen afscheid van iedereen en gaan terug naar Nunspeet.Daar eten we met z’n allen als afsluiting nog een lekker zout papatje. Uiteraard samen met Aartje en Arie onze lieve oppas voor de hondjes. We drinken nog wat, kletsen nog wat, Henk slaapt nog wat (in de stoel) en uiteindelijk gaat bij ons na bijna 36 uur wakker te zijn ook het licht uit en gaan we moe maar heel erg voldaan om 19.30 naar bed.

Tot slot wil ik iedereen bedanken voor de hulp op welke manier dan ook. Ik hoop dat ik niemand vergeet,maar ik wil toch een paar mensen in het bijzonder bedanken.

Met stip op 1 mijn vader en moeder. Pa en Ma ,geweldig zoals jullie je elke keer weer zo ontzettend enthousiast inzetten.Dat kan ik niet vaak genoeg zeggen! De rest ga ik in 1 keer noemen want die hebben vorig jaar al een veer gekregen waar je hem eigenlijk niet wilt hebben.Dus in willekeurige volgorde: Yvonne,Gerda,Dirk,Bea Henk,Toos,Jolanda,Rob,Aartje en Arie heel heel heel hartelijk dank.Zonder jullie hulp was het ook dit keer weer niet mogelijk geweest.

Wordt vervolgd?

Liefs Ingrid

Wat een geweldige middag was het. Iedereen deed met volle overgave mee om een zo mooi mogelijke taart te maken. De 1 was nog mooier dan de ander zoals de foto's laten zien.

Onder het genot van een hapje en een drankje en natuurlijk de bezielende leiding van Anneke kwamen de enthousiaste cursusisten op zeer creatieve ideen.

Als hoogtepunt werd er voor een aanstaande bruid zelfs een heuse "mini- bruidstaart" gemaakt.

Namens het goede doel iedereen bedankt voor de steun en de gezelligheid!!

Workshop Taart Decoreren

  Za 26 maart 12.30   &             Za 26 maart 16.00 uur

Altijd al eens een leuke persoonlijke taart op tafel willen zetten bij een verjaardag of feestje, twijfel dan niet langer en geef u op voor deze basiscursus taart decoreren. U leert een taart te vullen, bekleden en decoreren. En dat allemaal met dingen die u en ik gewoon in de keukenkastjes hebben liggen. Dus geen aanschaf van duur gereedschap.

Inhoud van de workshop:

U krijgt een rond biscuit van 24cm doorsnede die u gaat vullen met overheerlijke room en een laagje vruchtenvulling. Vervolgens gaat u de taart bekleden met rolfondant. En voor een persoonlijke tintje decoreren we de taart door middel van leuke uitstekers en andere vormpjes. We leren u roosjes te maken om de taart mee te decoreren en we geven tips voor verschillende soorten vullingen en versieringen. Bij deze workshop willen we u laten zien dat u met een beetje creativiteit zonder hoge aanschafkosten voor materialen een prachtig gedecoreerde taart kunt maken.

Voor wie is de workshop:

De basisworkshop taart decoreren is voor iedereen: vaders, moeders, opa’s en oma’s. Heeft u nog nooit zelf een taart gemaakt maar lijkt het u leuk om dat te doen, geef u dan op want deze taart kan iedereen maken. Zelfs als een eitje bakken uw enige kookervaring is dan zult u versteld staan met wat voor mooie taart u aan het einde van de middag naar huis gaat. Want ja, aan het einde van de middag neemt u uw eigen taart voor ca. 10 à 12 personen mee naar huis!

Kosten:

De kosten voor deze workshop zijn € 37,50 dit is inclusief gebruik van alle benodigde materialen een hapje een drankje en een duidelijk recept zodat u thuis alles nog eens rustig na kunt lezen en maken. Na inschrijving vragen we een aanbetaling van € 10,00. De totale opbrengst van deze workshop gaat naar het goede doel!

          U kunt zich telefonisch opgeven, wees er snel bij.

De ruimte is beperkt dus vol is vol.    Tel: 0341-251746 of 06-41276652

            Locatie: Ds Martinuslaan 36 Nunspeet

In juli 2006 deden we de knipmarathon en in  september 2007 liepen Bert en Ingrid van Heemskerk naar Nunspeet, in 2009 en 2010 organiseerden we de Briljant Loop en ook in 2011 willen we weer flink uitpakken’

De loop van Heemskerk naar Nunspeet zal nu(naar alle waarschijnlijkheid) omgekeerd gelopen worden. Na meting bleek de tocht maar liefst 115km te zijn terwijl we dachten “slechts”110 te lopen. Ons doel is om dit wederom, uiteraard gesponsord, voor onze goede doelen binnen 24 uur te lopen.

Wie ons op welke manier dan ook wil steunen,door tijdens te tocht te helpen ons te supporten via sms,voor een massage onderweg,maar vooral door een geldelijke bijdrage laat het ons weten op briljantloop@hotmail.com

Ook dit jaar werden er landelijk win-code-kaarten uitgedeeld bij elk kappersbezoek. Elke week maakte men landelijk kans op 20 bonnen t.w.v. maar liefst 100 euro of een jaar lang gratis naar de kapper aan het einde van de actie.

In onze kapsalon hadden we een gelukkige prijswinnaar te weten Saskia van ’t Ende. Ze won 1 van de 100 euro waardebonnen.

Nu  de decembermaand haast is aangebroken

Is Sinterklaas overal weer opgedoken.

Hij is reuze druk met alle huizen in Nederland

En ook in de kapsalon biedt hij een helpende hand.

Op woensdag 1 december is het dan raak

Dan komen er hulp Sint en Pieten naar onze zaak.

27 maart 2010      Briljant Loop 2^e editie

De voorbereidingen van de 2^e editie van de Briljant Loop gingen eind december 2009 voortvarend van start. Met de routine van de eerste editie zou het vast en zeker allemaal veel gemakkelijker zijn. In zekere zin was dit ook zo. Een aantal dingen hebben we opnieuw kunnen gebruiken of over kunnen nemen  van afgelopen keer.Maar er waren ook een aantal dingen die anders gedaan  moesten worden of kwamen voor een verbetering in aanmerking.

Papieren zaken die geregeld moesten worden waren onder andere  een evenementenvergunning bij de gemeente, een ontheffing van Staatsbosbeheer, medewerking van vrijwilligers van het Rode Kruis en een ontheffing van de politie voor het regelen van het verkeer.

Dit jaar stond bol van de fouten/foutjes waardoor er veel onnodig extra werk ontstond en vooral veel frustratie. Zo was er een verkeerde vermelding in de krant door de gemeente, een verkeerde vermelding op TV Nunspeet , een veel te late melding  op de VVV evenementenkalender  en vooral geen,minimale of onvolledige medewerking van de lokale kranten.

Om het eindbedrag zo hoog mogelijk te laten zijn zoeken we naar zoveel mogelijk manieren om ruchtbaarheid te geven aan de Loop. Allerlei wandelforums, wandelkalenders, wandelverenigingen, kranten,  VVV’s , bedrijven, scholen, verenigingen worden aangeschreven voor bijdrages in welke vorm dan ook maar vooral ook om wandelaars te werven.

Een aantal vrijwilligers van vorig jaar stond direct klaar om weer mee te helpen. Geweldig om te zien dat deze mensen zich geheel belangeloos inzetten om de Briljant Loop tot een succes te maken. Toch waren ook hier een aantal flinke kinken in de spreek-woordelijke kabel.

Het varieerde van een buikgriep tot kaakontstekingen, van zieke personeelsleden op het moment supreme tot geblesseerde hondjes,van getrokken kiezen tot ernstige ziektes, en van afzeggingen op het laatste moment tot een longontsteking…… Kortom veel stress!!

Maar na een flinke dip op donderdag 25 maart waarop ik het echt even niet meer zag zitten zijn we er op vrijdag weer helemaal voor gegaan.

Op vrijdag de 26^e zijn Bert en ik om half 6 begonnen met uitzetten van de routes. Na anderhalf uur hard doorwerken zet ik Bert af bij het Eibertjespad in Vierhouten. Hij gaat daar per fiets verder om een heel zwaar stuk uit te zetten waar je niet met de auto kunt komen en ik rijd naar huis om Bea op te halen en daarmee samen verder te gaan uitzetten. Als Bea en ik de 5 km route heen en terug klaar hebben, komen we weer uit bij de Schotweg en daar staat de koffie bij moeders al klaar. Als Bert na een kwartiertje daar ook aankomt en we gelachen hebben om het feit dat hij geen papieren zakdoekjes mee had maar wel rood/wit lint…….en we de koffie op hebben gaan we door voor het laatste gedeelte.

Bert en ik  gaan ieder apart verder, Bea en pa nemen ook nog een stuk voor hun rekening. Dit, de andere pijlen en de andere manier van bevestigen zorgen ervoor dat we om 12.45 helemaal klaar zijn met de bepijling van de route. Een verbetering van bijna 10 uur in vergelijking met vorig jaar.

We eten met z’n allen een lekker broodje bij Ma om ’s middags weer verder te gaan met de voorbereidingen.

Pa, Bert en Henk hebben op donderdag al de rustpost aan de Tol klaar gezet en zorgen ervoor dat de laatste dingen op vrijdagmiddag daar nog aangevuld worden.

Verder moet er nog gezeuld worden met marktkramen, 25 kilo appels, gaspitten en borden voor WC/Inschrijvingen/Stempelen die verdeeld moeten worden over verschillende rustposten enz enz enz.

’s Avonds zetten Bert en ik alvast een heleboel dingen startklaar in de kapsalon waar de start en finish van de Loop is zodat we op zaterdagochtend zo min mogelijk stress hebben voordat alles om 7 uur klaar staat. Als we om een uur of  20.00 thuis zijn belt Gonda op dat ze in de buurt is. We leggen haar uit hoe ze ook al weer bij de Harderwijkerweg komt. We zitten nog even wat te kletsen en gaan dan naar bed omdat zaterdag vroeg de wekker gaat en we behoorlijk op zijn.

Om 5.15 uur gaat de wekker. We (of beter gezegd sommigen van ons) eten wat, lopen een stukje met de hondjes en gaan dan naar de kapsalon. Daar staat Jacco al buiten op ons te wachten.We gaan direct aan de slag en ondertussen komen alle vrijwilligers binnen druppelen en helpen allemaal driftig mee.

Om 7.30 stipt staan de eerste wandelaars al voor de deur om in te schrijven, koffie te drinken en te starten. Hoewel ze eigenlijk moeten wachten tot 8 uur is de eerste al weg om 10 voor 8!

Iedereen staat op zijn of haar plek ondanks alle hiervoor opgenoemde tegenslagen. Voor degene die er helaas niet konden zijn, is er een vervangende vrijwilliger. Het weer zit dit jaar gelukkig mee. Dat zorgt voor meer gezelligheid op en om de startlocatie. Alle stress en onzekerheden zijn vandaag verdwenen bij mij en ik ben blij dat “het eindelijk zover is”. Ondanks het feit dat ik gehoopt had op nog meer wandelaars is het een hele gezellige geslaagde sportieve dag. De mensen die mee deden zijn allemaal erg positief en hebben louter lovende kritieken, dat maakt de wat stroeve voorbereidingen weer voor een groot deel goed.

Er zijn mensen overal en nergens vandaan. Wat mij raakt zijn de mensen van Stichting Dierenopvang Bosnie die in grote getale samen met hun honden meelopen. Uiteindelijk zullen er 135 mensen meelopen. Dat zorgt voor een boeiende bonte gevarieerde groep mensen die de revue passeert.

 Als de laatste wandelaars zich hebben afgemeld ruimen we met z’n allen nog van alles op. Er zijn veel spullen over die we uiteraard alsnog gaan proberen te verkopen zodat het eindbedrag nog hoger uit zal komen. Als ook Pa en Ma er aan komen gaan Bea en ik even wat te eten halen bij de chinees om zo met alle vrijwilligers een gezellige afsluiting te hebben.

Onder het eten bespreken we hoe de dag gelopen is, en wat ieder apart van elkaar heeft meegemaakt. Het is beregezellig en er wordt veel gelachen. Iedereen is moe maar ook wel heel voldaan. We trekken de winnaar van de boodschappenmand en van de mand met kappersspullen. Ik bedank de vrijwilligers voor hun hulp en ik maak het bedrag bekend wat we tot nu toe bij elkaar hebben gehaald.Het is (boven mijn verwachting) toch nog opgelopen tot 3060 euro.

Er wordt ook veelvuldig gezinspeeld op volgend jaar……Maar ja……ik heb steeds gezegd dat er minimaal 200 deelnemers moeten zijn wil ik volgend jaar weer al die uren werk aanhalen….

Op deze manier wil ik alle vrijwilligers nogmaals bedanken voor hun hulp. Ieder van jullie was op zijn of haar manier een onmisbare schakel in het Briljant Loop geheel.

Ik wil toch een aantal zaken speciaal noemen waar ik erg veel bewondering voor heb of wat ik gewoon belangrijk vind om te zeggen maar wat ik alleen nooit mijn keel uitkrijg als het zover is…… maar dat zit in de familie zoals jullie gezien hebben!!

Gerda en Dirk, ik bewonder jullie omdat jullie er al die tijd geweest zijn ondanks de zware tijd die jullie hebben moeten meemaken. Geweldig bedankt voor alle hulp en voor de juiste woorden op het juiste moment. Volgens Gerda hadden we nl geen problemen maar enkel uitdagingen!

Jacco, vorig jaar heb je voor prachtige borden gezorgd die we nog lang kunnen gebruiken. Bedankt dat je wederom jouw vrije zaterdag geheel belangeloos opoffert om ons te helpen.! En in je eentje1,5 uur heen en 1,5 uur terug rijdt om ons te helpen. We hopen dat jouw eigen “Porsche-aktie” het ook goed gaat doen.

Bea en Henk, bedankt voor alle hulp voor, na en tijdens de Loop.Dat jullie direct klaar stonden toen er stress en ziekte was is geweldig.(Over een reddende engel gesproken.) Jullie gaven je eigen wandeling op om ons uit de brand te helpen.Super!!

Gonda, jij hoorde op de afgelopen familiedag van de Briljant Loop en bood spontaan aan om ook te helpen. Bedankt dat je het de moeite waard vond om op vrijdag 112 km vanuit Hemrik naar Nunspeet te komen in je uppie.(Hoe hard had je nou ook al weer gereden?)Van jou mocht het nog veel drukker worden volgend jaar…Betekend dit dat ook jij vindt dat we voor de 3^e editie moeten gaan?

Aartje en Arie, bedankt dat jullie op deze dag voor Barri en Rocky willen zorgen. Vanzelfsprekend kunnen die niet de hele dag alleen blijven. En het is dan ook super dat jullie dit willen doen. Ook bedankt voor de meer dan gezellige afsluiting bij ons thuis na afloop….ik zal verder niet in details treden….

Dirk jij bedankt voor de (onder andere) prachtige plaatjes die je dit jaar voor de Briljant Loop hebt geschoten. Joop van Tellingen was er niks bij!! Geld tellen kan je trouwens ook wel aan jou overlaten…Het klopte op de cent nauwkeurig.Super!

Simone ook jij heel erg bedankt dat je ondanks het feit dat Yvonne er helaas niet bij kon zijn toch wilde komen helpen. Je kende helemaal niemand maar bent een geweldige hulp geweest op deze dag en hebt heel hard gewerkt! Ook super dat je na afloop zei dat je volgend jaar weer wilt helpen, bedankt!

Nou en dan Yvonne…..helaas kon jij dit keer niet helpen op de dag zelf. Maar ja, als je een longontsteking hebt opgelopen dan houdt echt alles op.De voorbereidingen die je hebt gedaan waren net als vorig jaar ook weer super. En mede daardoor kon Bea het vrij gemakkelijk van je overnemen. En wat ik je smste dat meen ik.

En last but not least, Pa en Ma. Ik wil jullie bedanken voor alles wat jullie gedaan hebben. Zonder ook maar de minste aarzeling staan jullie klaar voor alles wat je vraagt. Of het nou het plaatsen van een caravan is, het uitzetten van de route, het bemannen en verzorgen van de rustpost( de soep werd geroemd door de wandelaars) het weer weghalen van de pijlen het verzorgen van de broodjes het werven van sponsorgelden en zo kan ik nog wel even doorgaan….Meer dan bedankt voor alles wat jullie hebben gedaan om ons te steunen voor tijdens en na de Briljant Loop. Jullie zijn werelds!!!

Als hekkesluiter is er dan natuurlijk nog Bert, ook jij bedankt voor alles wat je hebt gedaan en dat je meegaat in het plan dat ik ooit heb opgevat om elk jaar iets te doen voor het goede doel. Je krijgt in de voorbereidingen veel van me te verduren als t weer es tegenzit…want tja….dat moet ik dan effe kwijt. Bedankt!!

En nu ga ik voorlopig even niks doen.Alleen maar diep nadenken, heel heel diep nadenken of en zo ja hoe we eventueel heel heel misschien het zou zo maar kunnen maar nog lang niet zeker voor de 3^e editie kunnen gaan……..

Liefs van Ingrid